Rozemarijn

Rozemarijn en ons brein

Ons brein met zijn circa 100 miljard neuronen is uiterst gevoelig voor toxines. Of deze nu uit het milieu komen of via onze eigen spijsvertering in onze bloedbaan komen. Zeker het onvolgroeide brein van baby’s en jonge kinderen is daar erg gevoelig voor.(4) Daarnaast lijkt er steeds meer bewijs te komen dat ook het oudere brein erg vatbaar is voor vrije radicalen en dat deze de veroudering van neuronen sterk kan versnellen.(5) Als het gaat om neurodegeneratieve ziekten wordt het steeds duidelijker dat niet zozeer onze genen (slechts in zo’n 5% van de gevallen) de oorzaak zijn, maar omgevingsfactoren die onze genen beïnvloeden. Vooral zware metalen en pesticiden worden onlosmakelijk gelinkt aan het verlies van neuronen: zij zijn namelijk veroorzakers van een flinke verhoging van vrije radicalen.

Wat rozemarijn bijzonder maakt als antioxidant (los van de al hierboven genoemd antioxidant functie ten aanzien van glutathion) zijn deze eigenschappen:

• Veel antioxidanten, denk bijvoorbeeld aan vitamine C en E, worden zelf uiteindelijk een vrije radicaal als ze hun anti oxidatieve taak hebben uitgevoerd (en moeten dan zelf ook weer geneutraliseerd worden door een volgende antioxidant) Dit geldt niet voor rozemarijn: deze eindigt niet als vrije radicaal en is daarmee een grote aanwinst om oxidatieve stress te lijf te gaan.(6)
• Rozemarijn heeft een herstellend effect op ons zogenaamde endorfine systeem.(6)
• Normaal gebruik als keukenkruid heeft mogelijk al een positief op de snelheid van ouderen en zou cognitieve achteruitgang helpen vertragen. (7)
• De antioxidanten in rozemarijn hebben mogelijk een gunstig effect op de bloed-hersen-barrière.(8) Een niet-intacte bloed hersenbarrière wordt gezien als een van de grote oorzaken van ziekten van het brein. Zie uitgebreide informatie in mijn boek ‘Je brein vitaal’.
• De antioxidant carnisol in rozemarijn lijkt ook de zogenaamde dopaminerge cellen in ons brein te beschermen. (specifiek wordt beschadiging door het bestrijdingsmiddel rotenone zelfs gemeld) Beschadiging van deze dopamine producerende cellen wordt o.a. in verband gebracht met Parkinson.(9)(9a)
• Rozemarijn heeft ontstekingsremmende eigenschappen. Nagenoeg alle chronische ziektebeelden die ons teisteren zijn ontstekingen. Niet zozeer de klassieke ontstekingen met koorts, roodheid en zwelling, maar zogenoemde chronische laaggradige ontstekingen. Bij deze ontstekingen is het immuunsysteem niet in staat geweest de ontsteking weer ongedaan te maken. Het gevolg is dat de ontsteking chronisch wordt en het immuunsysteem in een constante staat van paraatheid blijft. Het vecht dan elke dag tegen een ontsteking die het niet onder controle krijgt. Een van de gevolgen van dergelijke chronische ontstekingen is: meer oxidatieve stress. Ziekten van het brein die gelinkt worden aan chronische ontstekingen/oxidatieve zijn bijvoorbeeld:
  1. De ziekte van Alzheimer: door oxidatieve stress kunnen neuronen afsterven en zo bijdragen aan neurodegeneratieve ziektenals Alzheimer. Carnosinezuur in o.a. rozemarijn lijkt als antioxidant dit risico te verlagen. Mogelijk ook omdat er minder amyloide plaques gevormd worden in aanwezigheid van carnosinezuur. (10)
  2. Depressies: worden steeds vaker bij de chronische ontstekingsziekten ingedeeld: om heel veel redenen kunnen ontstekingen leiden tot depressies. (bijvoorbeeld doordat ze een dysbiose en lekke darm kunnen veroorzaken die zijn weerslag heeft op je neuronen) Door de remmende werking van rozemarijn op ontstekingen en zijn heilzame werking op de darmen) lijkt het via dat pad ook het risico op depressies te verlagen.(11)
  3. Ook het metabool syndroom, insulineresistentie en diabetes 2 zijn risicofactoren voor ziekten van het brein. Ook hierin lijkt rozemarijn weer een bescheiden preventieve werking te hebben omdat het de bloedsuiker-, cholesterol en triglyceriden niveaus reguleert. (dit bleek vooral ook op te gaan voor een vetrijke maaltijd)(12*) Een gezond hart-vaatsysteem is een van de belangrijke troef voor je breingezondheid. Zie de tekening hieronder.