Zo gezond als een vis, als de vijver maar gezond is

19 oktober 2012 Rineke Dijkinga 4767

Ik had deze week een patiënte met allerlei vitaliteit klachten. Het was eind van de dag en ik had het vermoeden dat verzuring wel eens een hele grote rol zou kunnen spelen in al haar klachten (zere voeten, branderige ogen, hoge bloeddruk, moe, te hoog glucose, slecht slapen, stramme spieren en ga zo maar door)

De PH van haar urine was 5.5**. Dat was wel even schrikken. Dat is wel erg zuur. Zou het dan de rest van de dag ook zo geweest zijn? Ons lichaam kan eigenlijk geen enkele functie naar behoren uitvoeren met zo’n lage PH. Alle functies in ons lichaam zijn immers enzym afhankelijk. En enzymen kunnen alleen maar werken als de PH in orde is. Als verzuring langer duurt, leidt dit tot veel verstoringen in ons lichaam. De zuren kunnen dan niet meer worden verwerkt en worden opgeslagen in weefsels. Wellicht denkt iedereen dan in eerste instantie aan jicht, nierstenen, blaasstenen, galstenen en stramme ledematen als het over verzuring gaat. Maar ook klachten als botontkalking, reuma, vaatblokkades door samenklontering van rode bloedlichaampjes, hoge bloeddruk, migraine, kanker etc. hebben allemaal een duidelijke relatie met verzuring.

Verstoring van de PH komt steeds vaker voor. Enerzijds door onze hoge belasting van zuurvormende voeding als koffie, kaas, vlees, vleeswaren, frisdrank, suiker, alcohol, nicotine etcetera,  maar ook door de invloeden van het milieu. Zure regen is al jaren een vast begrip in Nederland.

Vissen in vijver van Rineke DijkingaZal daarom onze vijver deze zomer ineens in een ‘groene soep’ veranderd zijn? Het was in een periode dat het erg veel geregend had. Al jaren hebben we een prachtige vijver met kennelijk een zeer gezond ecosysteem. Alle planten en vissen floreerden en het water was prachtig helder. Tot het opeens veranderde. Wij naar een ‘vijver dokter’ in een tuincentrum. Gelukkig troffen we een jongeman met veel kennis van zaken: hij had zelf een vijver met Koi karpers. Hij analyseerde het water en constateerde dat onze vijver behoorlijk ‘ziek’ was. Als een echte dokter kwam hij met de therapie:

  • De vijver half leeg laten lopen en daarna weer vullen met schoon water. Dan zou er minder herstel capaciteit gevergd worden.
  • Een UV lamp in de vijver zetten om de zweefalgen te ‘elimineren’. Het mocht niet te lang omdat ook de goede bacteriën het loodje leggen door de lamp. Een soort antibiotica dus, dacht ik nog.
  • Een product genaamd Maerl als buffer voor de PH van de vijver. Zo kon het water de PH beter in stand houden.
  • En een GH middel om de hardheid van het water in balans te brengen om verzuring (die grotendeels door zure regen veroorzaakt wordt, aldus de verpakking) tegen te gaan.

Wat een dokter, dacht ik. Zeker omdat onze vijver na 2 weken er weer als een zonnetje bij lag en de vissen weer heerlijk rondzwommen. Het kan dus wel om bij ‘ziekte’ eerst eens te kijken of er aan het interne milieu iets bijgesteld kan worden voor er met rigoureuze middelen wordt ingegrepen.

Maar waarom gebeurt dat bij mensen dan niet? Dat was de insteek van het gesprek dat ik deze week had met drie Tweede Kamerleden had. Ik kan het echt niet begrijpen waarom alle aandacht op ziekte gericht is en er zelden aandacht is voor preventie. Waarom zorgen we niet dat kinderen op school kennis krijgen over de ‘gebruiksaanwijzing’ van hun lichaam? Ze komen van school met een schat aan informatie behalve over de ‘brandstof’ die hun lichaam nodig heeft om gezond te blijven. En waarom proberen we niet om iemand met een steeds hogere nuchtere glucosewaarde eerst eens van voeding te laten veranderen? En waarom laten we iemand met een hoge bloeddruk of een te hoog cholesterol niet eerst even ‘de eigen vijver’ op orde stellen voor we met zware medicijnen beginnen? Of iemand met steeds terugkerende ontstekingen zijn interne milieu laten ordenen? Pasteur heeft het zelf op zijn sterfbed gezegd: hij zat fout, het is niet de bacterie zelf maar het milieu waarin de ziektekiem kan gedijen.

Courgettesoep volgens Rineke DijkingaWe hebben het ruim 3 kwartier over deze zaken gehad. Ik hoop zo dat er in Nederland een milieu komt waarin preventie wel op waarde worden geschat. Voorkomen is beter dan genezen, dat moet de Nederlandse staat toch ook als muziek in de oren klinken? Niet alleen financieel maar ook door alle leed wat er mee bespaard kan worden. Na afloop van het gesprek is me plechtig beloofd dat dit onderwerp bij de komende Zorg begroting wordt meegenomen.

De overheid is  bang om betuttelend over te komen als het over voeding gaat, werd me op het laatst nog verteld. Ik zie het eerder als 'slecht rentmeesterschap' als je kennis over voeding en gezondheid niet met de burgers deelt!

Met een groentesoepje tussen de middag voeg je mooie basen toe aan je voedingspatroon.

** Iedereen zou regelmatig zijn PH eens moeten meten om te kijken of het interne milieu op orde is. Mocht je dat willen, stuur dan even een mail via het contactformulier. Dan stuur ik de test informatie even op.